Grote nederlaag Achmea


Geplaatst in: Nieuws | op 4 juni 2020 | 1 reactie.


Met onrechtmatige Nivre-eis heeft Achmea haar verzekerden jarenlang bewust voorgelogen! 

Eergisteren heeft het Gerechtshof Den Haag een uitspraak gedaan waar veel contra experts jaren op hebben gewacht en waar onze website drie jaar geleden al in de digitale Telegraaf berichtte. Het betreft de door Achmea in haar voorwaarden opgenomen eis die zou moeten gelden als een verzekerde een contra-expert wil inschakelen. Volgens Achmea -met haar merken Interpolis, Avéro, Centraal Beheer, Inshared, Hema en FBTO- moet in voorkomende gevallen de contra expert dan bij het Nivre zijn aangesloten, of bij een soortgelijke organisatie. Kiest een verzekerde een expert die niet bij het Nivre is aangesloten, dan worden diens kosten niet door Achmea vergoed. Ook andere verzekeraars stellen deze eis in hun voorwaarden, zo viel ook al in de Telegraaf column uit 2017 te lezen.

Bij haar uitleg daarvoor schroomde Achmea niet om haar verzekerden voor te liegen dat Nivre experts integer, deskundig en betrouwbaar zijn, en om die reden zou de Nivre-eis in het voordeel van de verzekerde zijn.

Wat Achmea haar verzekerden schijnheilig genoeg niet vertelde, is dat er in het Nivre-bestuur werknemers van Achmea zitting hebben en dat vanuit de structuur en de (praktische) werkwijze van het Nivre, van onpartijdigheid en onafhankelijkheid totaal geen sprake kan zijn. 
Het Nivre is door verzekeraars opgericht en de eisen en reglementen van het Nivre zijn opgesteld door verzekeraars, waardoor de verzekerde bij het vaststellen van een schade organisatorisch en praktisch al met 2-0 achter staat op de verzekeraar.

Hoewel Achmea herhaaldelijk en vanuit diverse hoeken op het onrechtmatige van deze Nivre eis is gewezen, heeft ze de zaken willens en wetens zó gelaten, bewust afwachtend of er iemand zou zijn die de zaak aan de rechter zou voorleggen. Dit tekent de kwade trouw van deze verzekeraar.
De uitspraak van het Hof impliceert dat Achmea -en ook andere verzekeraars- de eis vanaf heden niet meer mogen toepassen. Dit is geheel in lijn met een advies van de Consumentenbond, om bij schades vooral geen eigen expert te kiezen die banden met verzekeraars heeft.

In diverse andere berichten op deze website wordt de werkwijze van Achmea aan de kaak gesteld, de lezer is gewaarschuwd voor de maffiapraktijken van deze verzekeraar! Als u een verzekering wilt, neem die dan bij voorkeur bij een maatschappij die met tussenpersonen (financieel adviseurs) werkt, dus zeker niet bij de bovengenoemde merken. De reden daarvoor is duidelijk: u staat bij schade als leek altijd alleen en zonder steun in de rug tegenover een deskundige en sluwe verzekeraar, wiens enige belang het is om schades niet of zo laag mogelijk uit te keren.


Volgende bericht » »

Reacties

  1. L. de Calavon

    Schadeverzekeraars blijken al jaren bezig om de positie van de eigen deskundige van verzekerden (contra-expert) „sluipenderwijs” en „zoveel mogelijk” terug te dringen. Daarbij hanteren schadeverzekeraars als Achmea (Avero, Centraal Beheer, Interpols en FBTO) en ANWB (Unigarant, UVM) met opzet een „eenzijdig en onjuist frame”. Deze schadeverzekeraars schilderen contra-experts die niet zijn aangesloten bij het NIVRE of een “gelijkwaardige vereniging” ten onrechte af als een bron van frustratie voor verzekerden. Verzekeraars nemen in hun verzekeringsvoorwaarden letterlijk op dat als je als gedupeerde een niet bij het NIVRE aangesloten expert aanstelt, de kosten van deze expert niet worden gedekt. Onverenigde experts zijn “ondeskundig en niet onderworpen aan tuchtrecht” wordt door deze verzekeraars verteld aan gedupeerden die om meer informatie vragen. Aldus ondermijnen de nieuwe “kleine lettertjes” het vertrouwen en het vragen om een second opinion door gedupeerden.
    Het opnemen van een algemene voorwaarde, die de keus van een eigen deskundige beperkt door de betaling van zo’n deskundige te weigeren, stuitte aanvankelijk nauwelijks op protest onder verzekerden en consumenten belangenorganisaties als Consumentenbond of Vereniging Eigen Huis. Ook toezichthouders hielden zich stil.
    “Populistische framing”, van het nut en de deskundigheid van contra-experts doet het vertrouwen van de burger in schadeverzekeringen en dekking wankelen. Directe aanvallen op experts die verzekerden bijstaan, komen in de Nederlandse praktijk meer en meer voor. Weigeringen om de kosten te vergoeden nemen toe. Dit alles met volledige miskenning van uitspraken van Ministers, Rechters, Klachteninstituut, parlementaire vragen en artikelen in dagbladen en periodieken (Zie bijvoorbeeld de Consumentengids: “Strijden voor een eerlijk schadebedrag”).
    Sluipende ondermijning
    Als voorbeelden van de sluipende ondermijning van de behandeling en afwikkeling van schade noem ik duizenden onterecht en te laag vastgestelde schadebedragen die ik in mijn praktijk onder ogen heb gekregen. De invoering van, schijnbaar, ongedekte en hoge expertisekosten, die toegang tot de eigen deskundige van verzekerden (contra-expert) ernstig beperken is een lelijke handelspraktijk. Zo’n invoering is in strijd met de in reeds in 1979 verschenen brochures: “Zo zijn onze manieren”. Uit de uitspraken van de Raad van Toezicht en het verslag van het Inlichtingen- en Klachtenbureau blijkt de te respecteren rechtsovertuiging: “de schaderegeling met de benadeelde moet lopen via zijn advocaat of gemachtigde: de omweg is de rechte weg”. De reacties van de markt zijn te lankmoedig op bedenkelijke commerciële initiatieven om een juiste vaststelling in het voordeel van de verzekeraar te veranderen. Initiatieven die leiden tot het onbekend en dus onbetaald laten van reële schadeposten aan verzekerden, leiden tot het uit eigen zak betalen van een (gedeelte der) schadesom. Gedupeerden zich aldus prima verzekerd wanen, maar niet krijgen waar ze recht op hebben. En dat slechts op basis van het autoriteitsargument.
    Verzekeraars ondermijnen de rechtsbescherming door uit budgettaire overwegingen alternatieven voor de door henzelf opgezette en geïnitieerde NIVRE- tegen te werken. Dat doen assuradeuren door de eigen vrije deskundige van verzekerden (contra-expert) neer te zetten als een kostbare, overbodige, en vooral nutteloze vluchtheuvel, die zoveel mogelijk moet worden gemeden. Omdat het alleen maar ergernis, kosten en frustratie oplevert. Dat een ongebonden eigen deskundige geen verhaal biedt is bovendien beslist onwaar. Meer nog dan vrijwillig tuchtrecht is hij eventueel aansprakelijk te houden onder de Wetten van Nederland
    Het veel gehoorde argument dat verzekeraars hanteren en dat neerkomt op: “onze schadebehandeling is ook zonder contra-experts uitmuntend” is selectief. Van de 7.000.000 schadegevallen zal zeker 95 of 97 % naar tevredenheid van de verzekerde worden afgewikkeld. Het restant is juist het gedeelte dat zorgen baart en de kennis en ervaring behoeft van een eigen deskundige
    Laagdrempelige toegang en tucht van de markt zijn de sleutel. Het beperken van de rol van contra-experts in plaats van het verder verbeteren van de fundamentele gelijkwaardige positie van de verzekerde is een probleem van de huidige beleidsmakers der verzekeraars.
    L. (Lodewijk) de Calavon

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

verzekeraarklachten.nl - Kompas in verzekeringsland.