Onafhankelijke keurslagers


Geplaatst in: Column | op 27 augustus 2019 | nog geen reacties.


Wie googelt op ‘schijnheilig Kifid’  kan in eerder geschreven columns over dit onderwerp niet alleen lezen dat deze instantie door verzekeraars is opgericht en wordt betaald, maar óók dat rondom personen die bij het Kifid de klachten beoordelen, sprake is van belangenverstrengeling, nu diezelfde personen via gelieerde (verzekerings)instituten indirect door verzekeraars worden gesponsord. 

Op de website van het Verbond van Verzekeraars zegt directeur Leo de Boer dat verzekeraars dol zijn op ‘kruisbestuiving’. Hij noemt daarbij de verzekeringsuniversiteit in Amsterdam, een instelling die door het Verbond wordt gesponsord en waarvan personeel tevens voor het Kifid werkt. Met die kruisbestuiving manipuleren verzekeraars de hele (zorg)maatschappij, daarover verder in deze column meer. 

Verzekeraars hebben een paar jaar geleden een logo op het Kifid geplakt waarmee ze de schijn van onpartijdigheid willen ophouden: het Kifid valt nu “onder ministeriële verantwoordelijkheid”. In de praktijk is die vlag een nietszeggende aanduiding, die vooral zogenaamde onafhankelijkheid zou moeten afficheren. In de ‘nieuwe’ situatie moet er nu door ambtenaren van het ministerie van Financiën een handtekening worden geplaatst als het Kifid nieuwe functionarissen benoemt of als de reglementen wijzigen. Ook de jaarcijfers van het Kifid moeten door nu deze ambtenaren worden ondertekend. Een schijnvertoning, als je weet hoe het echt in elkaar steekt.

Want wat de gewone consument niet weet, is dat verzekeraars zo slim zijn geweest om ervoor te zorgen dat personen die eerder bij het Kifid of bij het Verbond hebben gewerkt, nú op het ministerie werken! Een sluwe praktijk, want het is immers niet illegaal, maar daarmee wordt wél mooi het circuit van toezicht en controle ‘gesloten’! Binnen de zelfregulering die voor de branche geldt hebben verzekeraars nu alles zélf in de hand en hebben zij een vinger in de pap als er nieuwe wetten moeten komen of beleidsbesluiten worden genomen.

Hetzelfde kunstje hebben verzekeraars geflikt bij de toezichthouder voor financiële instellingen in ons land, de Autoriteit Financiële Markten (AFM). Googelen op “slapende toezichthouder” leert dat deze AFM de verzekeraars geen strobreed in de weg legt en bij aantoonbare misstanden de andere kant opkijkt, maar dat hoeft geen enkele verbazing meer te wekken als je weet dat (voormalig) verzekeringsmensen nu bij de AFM werken.

Het wordt echter nóg gekker. In de krant stond pas dat verzekeraars het nu zó voor elkaar hebben dat de AFM haar toezichtstaken in het nieuwe jaar gaat overhevelen naar de verzekeringssector. Dus om een vergelijk te trekken: wanneer de politie de snelheidscontroles zou laten uitvoeren door de overtreders! Het Verbond van Verzekeraars kan, het is natuurlijk een open deur voor een belangenorganisatie voor verzekeraars,  liegen dat het gedrukt staat. Dus ook bij deze toezichts-overheveling worden leugens niet geschuwd: ‘Het Verbond benadrukt echter’, zo staat in een persbericht, ‘dat het hier niet gaat om de slager die zijn eigen vlees keurt’. Je moet het lef toch maar hebben! 

Dat men op het ministerie hieraan meewerkt begrijp ik inmiddels, dat had ik hiervóór al uitgelegd. Maar waarom de politiek hier niets aan doet? Ik kan daarover slechts gissen, maar ik weet wél dat politici ná hun carrière niet zelden bij banken/verzekeraars gaan werken, dat is al van alle tijden. In 1952 ging de minister van economische zaken (van den Brink) bij ABN werken. Ook Onno Ruding, Wim Duisenberg, Karien van Ginnip, Bibi de Vries, Hans Wiegel, Ab Klink, Gerrit Zalm en André Rouvoet zijn voorbeelden van politici die na de politiek naar verzekeraars vertrokken. 

Dat kan natuurlijk geen toeval zijn. Verzekeraars weten -zoals iedereen- dat politici een zeer effectief netwerk hebben. Om in de maatschappij en de politiek je zin te krijgen is het niet belangrijk wat je kunt, maar wie je kent. Ik sprak nog geen maand geleden een -gepensioneerde- accountant die betalingen moest goedkeuren van verzekeraars aan kamerleden. Hij noemde het de ‘verzekeringsmaffia’. Jammer genoeg maar uiteraard logisch kreeg de man een zwijgplicht opgelegd, maar ik was in het geheel niet verbijsterd bij het horen van die informatie. Dat doen verzekeraars ook bij zaken waar na aanvankelijke weigering, uiteindelijk toch wordt geschikt. Het onder de pet houden van informatie die tegen hen getuigt, is een beleid van (bank)verzekeraars. Het gepubliceerde onderzoek bij de giga- witwaszaak bij ING, waarbij honderden miljoenen zijn witgewassen, is daarvan een schoolvoorbeeld.

Ik pleit al jaren voor het instellen van een diepgaand onderzoek naar de manipulaties van het Verbond van Verzekeraars en naar het totstandkomen van de zelfregulering, waarvan toenmalig minister Wouter Bos al tien jaar geleden aangaf dat die voor geen meter deugde. Wie haalt het nu in zijn kersepit de financiële branche het recht te geven om de zaken zélf te regelen, terwijl een blind paard al kan bedenken dat je daarmee de spreekwoordelijke kat op het spek bindt? 

Uiteraard zal het Verbond zeggen dat het allemaal onzin is en dat alles in de verzekeringsbranche uitstekend wordt gereguleerd en gecontroleerd, en dat er strenge gedragscodes zijn. En met die ‘verzekering’ mag de bananenrepubliek Nederland het weer doen….         


Volgende bericht » »

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

verzekeraarklachten.nl - Kompas in verzekeringsland.

0
Verbinden
Een moment geduld a.u.b....
Verstuur een bericht

Sorry! We zijn momenteel niet aanwezig, laat een bericht achter.

Naam
* E-mail
Beschrijving
Start chat

Heeft u een vraag? Bespaar tijd, stel uw vraag direct online!

Vul het formulier hieronder in voordat u de chat begint.

Naam
* E-mail
* Onderwerp
Chat nu hier met ons

Help us help you better! Feel free to leave us any additional feedback.

How do you rate our support?